Posts

শ্ৰুতি বৰাৰ বুচৰ খজুৱতি

Image
নমস্কাৰ বন্ধুসকল, আশাকৰো আটায়ে পূজা ভালকৈ উপভোগ কৰিলে। আৰু পূজাৰ ৰাতিবোৰত পত্নীয়ে গিৰিয়েকৰ আৰু ছোৱালীবোৰে প্ৰেমিকৰ পৰা পায়খ ও পালে। মইও বহু আনন্দৰে উপভোগ কৰিলো বাৰু।  এতিয়া আহো মুখ্য কথালে। যৌৱন গৰকাৰ আগৰ পৰাই যোনীত পিৰপিৰনি উঠা আৰম্ভ হৈ গৈছিল আৰু এই জুইত ঘী ধালিছিল, ‘পৰ্ণ ‘ চিনেমা আৰু চেক্স কাহিনীবোৰে। পূজাৰ সময়তো তেনেকুৱা এটি কাহিনী পঢ়ি আপোনালোকৰ আগত অনুবাদ কৰি আগবঢ়ালো, সঁচা-মিছাৰ  বিবেচনা আপোনাসকলৰ ওপৰত। তিনিবাৰ একেলেথাৰিয়ে কলিং বেল বজাত মই নিশ্চিত হৈ পৰিলো যে, এওঁয়েই হ’ব। এঙামূৰি ভাঙি নিৰ্বস্ত্ৰ দেহৰ ওপৰত নাইটিতো পিন্ধি দুৱাৰ খুলিব ওলাই আহিলো। বেৰত ওলমি থকা ঘড়ীটোৱে ৰাতিপুৱা ৭ বজাৰ সংকেত জনাই বাজী উঠিল। এওঁক দুৱাৰ খুলি দি দেখিলো, এওঁৰ টোপনিত অৱস্থা নাই, অলপ মোৰ মনটো সেমেকি গ’ল। পানী এগিলাচ দি তেওঁক গাটো ধুই ল’ব কৈ মই কিবা খোৱাৰ ব্যবস্থা কৰিব পাকঘৰত সোমালো। কাম কৰি কৰিয়েই মই আমাৰ কাহিনী ভাবিব ধৰিলো। মোৰ নাম শ্ৰুতি বৰা, বয়স ২৫, সৰুৰ পৰাই এখন সৰু চহৰত আৰু বহুত মাৰ্জিত ঘৰত ডাঙৰ দীঘল হৈছিলো। পঢ়া শুনা অকল ছোৱালী বিদ্যালয়ত হোৱা বাবেই হওক, ঘৰৰ কথা চহৰত আটাইয়ে জনা বাবেই ...